O Babiej Górze
Swoistemu urokom zawdzięcza Babia Góra swą wielką popularność. Wielu miłośników tego masywu przyjeżdża tu co roku, zawsze znajdując nowe wrażenia. Babia Góra jest najpiękniejsza to słońcu, ale każdy typ pogody odsłania inne jej walory i dlatego właśnie trzeba tu przyjeżdżać wielokrotnie, jeśli się ją chce poznać w pełni. Gdy szczyt masywu otulą gęste mgły, nawet najlepszy znawca tego terenu z trudem odnajduje właściwą drogę. W czasie ulewy potoki wzbierają gwałtownie przekształcając się w groźne rzeki, zrywając często mosty i podmywając drogi. Gdy zawieje z południa orawiak, wiatr będący odpowiednikiem halnego w Tatrach, w schronisku na Markowych Szczawinach nikt nie może zasnąć i do późnej nocy słychać ze wszystkich pokoi przyciszone rozmowy.
Noce w tym schronisku przerywane są także gwarem wycieczek wybierających się na krótko po północy na szczyt Babiej Góry, by podziwiać stamtąd wschód słońca, uważany za szczególnie piękny z tego właśnie, kulminacyjnego punktu Beskidu Wysokiego.
Nas interesuje jednak Babia Góra przede wszystkim ze względu na piękno i charakterystyczne cechy jej przyrody. Tylko na Babiej Górze można w granicach Polski zapoznać się z roślinnością północnych i południowych zboczy wysokiego masywu górskiego. Różnice, które łatwo dostrzeżemy, są znaczne nie tylko z uwagi na odmienną wystawę, lecz także na skutek różnego nachylenia zboczy. Szczególnie charakterystyczny jest układ piętrowy na Babiej Górze. W żadnym z naszych masywów górskich nie ma możliwości tak pełnego poznania wszystkich prawidłowości związanych z wykształceniem się pięter roślinnych, jak na Babiej Górze. Ze względu na swój niewielki obszar masyw Babiej Góry pozwala na ogólne zapoznanie się z florą, fauną i biotopami typowymi dla naszych gór w ciągu kilku dni. Z tego też powodu właśnie na Babią Górę, a nie w Tatry organizowane są przyrodnicze wycieczki dydaktyczne, zwłaszcza z ośrodków akademickich.
W przewodniku tym zwrócono uwagę na najbardziej interesujące zagadnienia przyrodnicze, z jakimi można się spotkać wędrując po szlakach Babiej Góry. Warunkiem dostrzeżenia wielu zjawisk jest jednak zdolność dobrej obserwacji i dostateczna ilość czasu, jaki na ten cel poświęcimy. Grupa, która wychodząc ze schroniska, chce osiągnąć szczyt Babiej Góry w ciągu półtorej godziny, nie zobaczy ani ułamka tego piękna, ani tych osobliwości, które dostrzeże z pewnością ten, kto cały dzień poświęci na wejście i zejście ze szczytu.
Noce w tym schronisku przerywane są także gwarem wycieczek wybierających się na krótko po północy na szczyt Babiej Góry, by podziwiać stamtąd wschód słońca, uważany za szczególnie piękny z tego właśnie, kulminacyjnego punktu Beskidu Wysokiego.
Nas interesuje jednak Babia Góra przede wszystkim ze względu na piękno i charakterystyczne cechy jej przyrody. Tylko na Babiej Górze można w granicach Polski zapoznać się z roślinnością północnych i południowych zboczy wysokiego masywu górskiego. Różnice, które łatwo dostrzeżemy, są znaczne nie tylko z uwagi na odmienną wystawę, lecz także na skutek różnego nachylenia zboczy. Szczególnie charakterystyczny jest układ piętrowy na Babiej Górze. W żadnym z naszych masywów górskich nie ma możliwości tak pełnego poznania wszystkich prawidłowości związanych z wykształceniem się pięter roślinnych, jak na Babiej Górze. Ze względu na swój niewielki obszar masyw Babiej Góry pozwala na ogólne zapoznanie się z florą, fauną i biotopami typowymi dla naszych gór w ciągu kilku dni. Z tego też powodu właśnie na Babią Górę, a nie w Tatry organizowane są przyrodnicze wycieczki dydaktyczne, zwłaszcza z ośrodków akademickich.
W przewodniku tym zwrócono uwagę na najbardziej interesujące zagadnienia przyrodnicze, z jakimi można się spotkać wędrując po szlakach Babiej Góry. Warunkiem dostrzeżenia wielu zjawisk jest jednak zdolność dobrej obserwacji i dostateczna ilość czasu, jaki na ten cel poświęcimy. Grupa, która wychodząc ze schroniska, chce osiągnąć szczyt Babiej Góry w ciągu półtorej godziny, nie zobaczy ani ułamka tego piękna, ani tych osobliwości, które dostrzeże z pewnością ten, kto cały dzień poświęci na wejście i zejście ze szczytu.